Hint Okyanusu Notları: Mauritius, Telaşsız

Bazı yerler, oraya sabırla varmanızı bekler.

Mauritius acele edilmesini istemez. Aksine; şehre sessizce, adanın kendi ritmini belirlemesine yetecek kadar geniş bir alan bırakarak dahil olmanızı bekler. The Westin Turtle Bay Resort & Spa’daki konaklamamız tam da bunun için tasarlanmış gibiydi: Pürüzsüz varışlar, dingin sabahlar ve törensizce, kendiliğinden gelen akşamlar.

Lobiye adım attığımız anda o yumuşak geçiş çoktan tamamlanmıştı. Valizler gözden kayboldu, anahtarlar belirdi; okyanus çoktan görüş açımıza girmişti. Hafif bir karşılama yemeğinin ardından, koyun dingin coğrafyasına yerleşmek için gereken o serbest zaman başlamıştı.

İlk akşam kıyı şeridi boyunca uzandı. Restoranda özenli bir masa, ışıkların hemen ötesinde Hint Okyanusu’nun yumuşak hareketleri ve takvimlerin yerini alan derin sohbetler... Hiçbir şeyin ilan edilmesine gerek yoktu; her şey tam olması gereken anda, olması gerektiği gibi gerçekleşti.

Ertesi günü deniz şekillendirdi. Özel bir tekne bizi açık sulara taşıdı; burada kaplumbağalarla birlikte yüzdük ve yunusların kendi mesafelerinde, zarif geçişlerini izledik. Gösteri yok, kalabalık yok — sadece saf bir varoluş. Öğleden sonra bizi Turtle Bay’in sükûnetine geri bıraktı; burada artık ana aktivite, sadece durmaktı.

Adanın iç kısımları başka dokular sundu. Şeker, taş ve suyun izini sürdük — L’Aventure du Sucre’den Chamarel Şelalesi’ne ve Yedi Renkli Toprak’a (Seven Coloured Earth) uzanan bir rota. Ardından bir rom damıtımevi tadımı, bu adada zamanın dakikalarla değil, yıllarla ölçüldüğünü bize bir kez daha hatırlattı.

Akşamlar o sessiz zarafetini hep korudu. Bir gece dışarıda, bir gece resort’un mahremiyetinde ve son bir gün batımı içkisi... Ufuk çizgisi, anlatılması gereken her şeyi bizim yerimize anlattı. Veda yemeğimizin ardından gelen o doğru sükûnet hissi, bu bölümü hiçbir noktalamaya ihtiyaç duymadan kapattı.

Ayrılış, varışın bir aynasıydı. Acele yok, pürüz yok. Sadece yeniden harekete doğru akışkan bir dönüş.

Mauritius bize basit bir gerçeği bıraktı: Lüksün en yüksek formu, nelerin organize edildiği değil; her şeyin ne kadar zahmetsizce yerli yerine oturduğudur.

← Günce'ye Dön